Mae cynnydd Reform yn symptom o fethiant rhyddfrydiaeth<\/strong><\/h4>\nMae natur datganoli Cymru a ddisgrifiwyd yn fy mlog blaenorol, ynghyd \u00e2’r adlach ehangach yn erbyn cyfalafiaeth ryddfrydol, yn gadael Llafur Cymru mewn cyflwr angheuol, yn wyneb grym gwleidyddol fel Reform. Fel y nodwyd yn <\/span>fy adroddiad Caerffili,<\/span><\/a><\/p>\n\u2018Llafur Cymru yw ymgorfforiad gwleidyddol [y dosbarth gweinyddol]: y <\/span>rhyng-reolwyr (<\/span>middle-managers<\/span><\/i>) pennaf<\/span><\/a>, a\u2019r Senedd y sefydliad pennaf ar gyfer y <\/span>cyfryngu goddefol<\/span><\/a> rhwng cyfalaf, y wladwriaeth a\u2019r cyhoedd. Gyda\u2019r pwerau economaidd lleiaf posibl (y mae Llafur Cymru wedi gwrthod ehangu tro ar ol tro, cofiwch), ni all datganoli gyflawni dim mwy na thrin symptomau cyni ariannol San Steffan, a hynny yn wamal iawn.<\/span><\/p>\nAr y gorau mae\u2019n ceisio lleddfu ychydig ar ddiffyg dynoliaeth y Tor\u00efaid. Ar y gwaethaf, mae\u2019n <\/span>mewnoli ac yn ymgorffori rhesymeg neo-ryddfrydiaeth<\/span><\/a> sydd wedi plagio pob lefel o lywodraethiant y DU ers degawdau. Ni ddylai neb synnu bod cefnogaeth i’r blaid \u2013 a hyder yn y sefydliad y mae wedi’i redeg ers 25 mlynedd \u2013 yn lleihau yn unol \u00e2’r cynnydd byd-eang hwn mewn anfodlonrwydd.\u2019<\/span><\/p>\n(Mae’r rhan fwyaf o’r erthygl honno \u2013 a phopeth sy’n egluro dylanwad Reform UK ar wleidyddiaeth Cymru \u2013 yn seiliedig ar y ddamcaniaeth hon. Felly, os am ddealltwriaeth ddyfnach: eto, ewch i’w ddarllen os nad ydych chi eisoes wedi gwneud hynny.)<\/span><\/p>\nRhaid deall poblogrwydd Reform fel ffenomen ‘gwrth-sefydliad’<\/strong><\/h4>\nNi fydd gwrthwynebiad trefniadol i Reform yn cyflawni llawer nes iddo gydnabod Reform fel grym ‘gwrth-sefydliad’.<\/span><\/p>\nYn amlwg, mae cyfalaf yn methu. Neu, yn gywirach, mae cyfalafiaeth<\/em> yn methu\u2019r bobl<\/em>: mae cyfalafiaeth ei hun yn parhau i fod yn hyfyw. Mewn termau real, mae rheolaeth honedig o\u2019r economi yn gynyddol analluog i gynnal amodau byw digonol i’r mwyafrif, tra’n parhau i atgynhyrchu amodau cronni cyfoeth ar gyfer lleiafrif elitaidd, cynyddol ddetholus. Ni all ein ceidwaid economaidd rhyddfrydol cydnabod na dod i\u2019r afael \u00e2 hyn, ac maent wedi treulio degawdau yn mynnu bod popeth yn strwythurol gadarn, hyd yn oed wrth i’r drefn gymdeithasol ddadfeilio o’u cwmpas.<\/span><\/p>\nI’r llanast hwn mae pobl fel Reform – a’r gwleidyddiaeth y maent yn ei chynrychioli – yn camu: gan osgoi a hefyd manteisio ar argyfyngau cyfalaf – ac arddel ffurf ar ‘wrth-gyfalafiaeth’, mewn ystyr wyrdro\u00ebdig – er mwyn sefydlu eu hunain fel buddugwyr diweddaraf, diwethaf y sustem. Trwy hyn, maent yn cydnabod methiannau cyfalafiaeth yn gyfan gwbl, y mae’r gymdeithas drylliedig yn eu cydnabod ac yn uniaethu \u00e2 – ond yn gadael i’r ‘sefydliad rhyddfrydol’ i\u2019w amddiffyn.<\/span><\/p>\nUnwaith eto, o’r erthygl ar Gaerffili:<\/span><\/p>\n‘Wrth i oddefgarwch i’r sefydliad gwleidyddol chwalu, rydym wedi gweld cynnydd cydamserol yn y ‘gwrth-elitaidd’: nid gwrth-gyfalafwyr fel y cyfryw, ond y rhai a sydd yn <\/span>derbyn canmoliaeth fel rhai sydd wedi meistroli cyfalaf<\/span><\/a> at eu dibenion eu hunain, mewn gwrthwynebiad i reolwyr ‘cyfalaf’ ymysg y gweision cyhoeddus, sy’n goruchwylio’n uniongyrchol <\/span>managed decline <\/span><\/i>ein cymunedau.’<\/span><\/p>\nFelly, mae ap\u00eal Reform yn gorwedd yn ei\u00a0 gydnabyddiaeth o fethiant systemig, tra\u2019n honni eu bod yn gallu bargeinio a chyfalaf, er mwyni sicrhau y gwerth mwyaf i’w bleidleiswyr craidd.\u00a0 Dyma ffurf ar wrth-sefydliadaeth adweithiol. Fel rydw i wedi nodi mewn <\/span>traethawd blaenorol<\/span><\/a>:<\/span><\/p>\n\u2018Trwy eu llwyddiant, mae ffigurau o\u2019r fath yn gosod y llwybrau ar gyfer negodi didostur o dirwedd cyfalafiaeth, gan ddangos ffyrdd o \u2018fargeinio\u2019 \u00e2 chyfalaf er mwyn ffynnu (neu o leiaf oroesi) o fewn rhwymau ei galedi. P\u2019un a g\u00e2nt eu cyflwyno fel dyn cyffredin yn brwydro yn nannedd anfantais, neu\u2019r \u201cdyn cryf\u201d buddugoliaethus (neu elfennau o\u2019r ddau), mae gan bob \u2018cyfalafwr\u2019 asgell dde newydd nodedig fersiwn eu hun o\u2019r un cenhadaeth sylfaenol, sy\u2019n ddigrybwyll gosod cyfalaf ei hun fel y \u2018gelyn\u2019. Mae’n datgan, \u201cgall gofynion cyfalaf eich rhwygo’n ddarnau man, ond dilynwch fi a gallaf eich helpu i wneud y gorau ohono\u201d.\u2060 <\/span><\/p>\nLle maent yn caffael dylanwad gwleidyddol, gellir cynllunio a mapio llwybrau tarw pellach, mwy eithafol, er mwyn helpu symud ymlaen yn y gymdeithas hon lle mae gofyn ffynnu neu farw. Y ffordd pennaf o wneud hyn yw trwy ddileu neu atal rhannau helaeth o’r ‘gystadleuaeth’ o’r farchnad, neu waredu y rhwystrau sefydliadol tybiedig i lwyddiant: mewnfudwyr, menywod, bradwyr yr asgell chwith, y wladwriaeth gymdeithasol, ac ati.\u2019<\/span><\/p>\nNid oes gofyn datgan bod yr addewidion o iachawdwriaeth yma yn freuddwydion gwrach ar y cyfan. Ar sawl wedd, mae gwleidyddiaeth Reform ond yn fater o ddwys\u00e1u amrwd diwylliant Thatcheriaeth sydd eisoes, er mawr tristwch, yn dominyddu diwylliant modern Prydain: rhyddid ffug yr unigolyn, yn seiliedig ar fygu rhyddid unigol eraill, ac ar draul rhyddfreiniad gwirioneddol trwy gymundodaeth.<\/span><\/p>\nY Gymru \u00f4l-ddiwydiannol yw\u2019r lle perffaith i wleidyddiaeth Reform bwrw gwreiddiau<\/strong><\/h4>\nMae Cymru wedi dioddef dirywiad economaidd-gymdeithasol ers degawdau, gyda dad-ddiwydiannu yn ildio i <\/span>holl ganlyniadau maleisus marchnadeiddio<\/span><\/a>. Prin yw\u2019r bywyd economaidd sydd ar \u00f4l y tu hwnt i waddol sefydliadol a sylfaen ddiwydiannol wan: cyrff cyhoeddus, y sector gwasanaethau a gorllewin gwyllt hunangyflogaeth \u2013 \u00e2 gweddillion gwladwriaeth gymdeithasol yn suddo o dan dilyw yr argyfyngau y mae gwaith ansicr a swyddi iselradd yn eu creu.<\/span><\/p>\n![\"The](\"https:\/\/www.parthianbooks.com\/cdn\/shop\/articles\/61XShdtfRlL_1024x1024.jpg?v=1636740425\")
<\/p>\n
Nid yw cyfalafiaeth bellach yn ehangu trwy ffiniau gofodol newydd, ond trwy <\/span>ddatgymalu tiriogaethau cynhyrchu hesb y presennol, ac ailfeddiannu’r adfeilion<\/span><\/a>. Mae diffyg sofraniaeth economaidd Cymru yn ei gadael yn arbennig o agored i orfodi\u2019r ailgyfansoddi hwn arni. Rydym wedi gweld hen ddigon eisoes: perfeddwlad gweithgynhyrchu wedi’i thrawsnewid yn\u00a0 wasgarfa o warysau a chanolfannau galw, ei thrigolion yn cael eu cynnig fel <\/span>llafur rhad i\u2019w ymelwa arnynt<\/span><\/a>, ei <\/span>thir wedi’i feddiannu ar gyfer stoc tai preifat<\/span><\/a>.<\/span><\/p>\n
\u2018Llafur Cymru yw ymgorfforiad gwleidyddol [y dosbarth gweinyddol]: y <\/span>rhyng-reolwyr (<\/span>middle-managers<\/span><\/i>) pennaf<\/span><\/a>, a\u2019r Senedd y sefydliad pennaf ar gyfer y <\/span>cyfryngu goddefol<\/span><\/a> rhwng cyfalaf, y wladwriaeth a\u2019r cyhoedd. Gyda\u2019r pwerau economaidd lleiaf posibl (y mae Llafur Cymru wedi gwrthod ehangu tro ar ol tro, cofiwch), ni all datganoli gyflawni dim mwy na thrin symptomau cyni ariannol San Steffan, a hynny yn wamal iawn.<\/span><\/p>\n Ar y gorau mae\u2019n ceisio lleddfu ychydig ar ddiffyg dynoliaeth y Tor\u00efaid. Ar y gwaethaf, mae\u2019n <\/span>mewnoli ac yn ymgorffori rhesymeg neo-ryddfrydiaeth<\/span><\/a> sydd wedi plagio pob lefel o lywodraethiant y DU ers degawdau. Ni ddylai neb synnu bod cefnogaeth i’r blaid \u2013 a hyder yn y sefydliad y mae wedi’i redeg ers 25 mlynedd \u2013 yn lleihau yn unol \u00e2’r cynnydd byd-eang hwn mewn anfodlonrwydd.\u2019<\/span><\/p>\n (Mae’r rhan fwyaf o’r erthygl honno \u2013 a phopeth sy’n egluro dylanwad Reform UK ar wleidyddiaeth Cymru \u2013 yn seiliedig ar y ddamcaniaeth hon. Felly, os am ddealltwriaeth ddyfnach: eto, ewch i’w ddarllen os nad ydych chi eisoes wedi gwneud hynny.)<\/span><\/p>\n Ni fydd gwrthwynebiad trefniadol i Reform yn cyflawni llawer nes iddo gydnabod Reform fel grym ‘gwrth-sefydliad’.<\/span><\/p>\n Yn amlwg, mae cyfalaf yn methu. Neu, yn gywirach, mae cyfalafiaeth<\/em> yn methu\u2019r bobl<\/em>: mae cyfalafiaeth ei hun yn parhau i fod yn hyfyw. Mewn termau real, mae rheolaeth honedig o\u2019r economi yn gynyddol analluog i gynnal amodau byw digonol i’r mwyafrif, tra’n parhau i atgynhyrchu amodau cronni cyfoeth ar gyfer lleiafrif elitaidd, cynyddol ddetholus. Ni all ein ceidwaid economaidd rhyddfrydol cydnabod na dod i\u2019r afael \u00e2 hyn, ac maent wedi treulio degawdau yn mynnu bod popeth yn strwythurol gadarn, hyd yn oed wrth i’r drefn gymdeithasol ddadfeilio o’u cwmpas.<\/span><\/p>\n I’r llanast hwn mae pobl fel Reform – a’r gwleidyddiaeth y maent yn ei chynrychioli – yn camu: gan osgoi a hefyd manteisio ar argyfyngau cyfalaf – ac arddel ffurf ar ‘wrth-gyfalafiaeth’, mewn ystyr wyrdro\u00ebdig – er mwyn sefydlu eu hunain fel buddugwyr diweddaraf, diwethaf y sustem. Trwy hyn, maent yn cydnabod methiannau cyfalafiaeth yn gyfan gwbl, y mae’r gymdeithas drylliedig yn eu cydnabod ac yn uniaethu \u00e2 – ond yn gadael i’r ‘sefydliad rhyddfrydol’ i\u2019w amddiffyn.<\/span><\/p>\n Unwaith eto, o’r erthygl ar Gaerffili:<\/span><\/p>\n ‘Wrth i oddefgarwch i’r sefydliad gwleidyddol chwalu, rydym wedi gweld cynnydd cydamserol yn y ‘gwrth-elitaidd’: nid gwrth-gyfalafwyr fel y cyfryw, ond y rhai a sydd yn <\/span>derbyn canmoliaeth fel rhai sydd wedi meistroli cyfalaf<\/span><\/a> at eu dibenion eu hunain, mewn gwrthwynebiad i reolwyr ‘cyfalaf’ ymysg y gweision cyhoeddus, sy’n goruchwylio’n uniongyrchol <\/span>managed decline <\/span><\/i>ein cymunedau.’<\/span><\/p>\n Felly, mae ap\u00eal Reform yn gorwedd yn ei\u00a0 gydnabyddiaeth o fethiant systemig, tra\u2019n honni eu bod yn gallu bargeinio a chyfalaf, er mwyni sicrhau y gwerth mwyaf i’w bleidleiswyr craidd.\u00a0 Dyma ffurf ar wrth-sefydliadaeth adweithiol. Fel rydw i wedi nodi mewn <\/span>traethawd blaenorol<\/span><\/a>:<\/span><\/p>\n \u2018Trwy eu llwyddiant, mae ffigurau o\u2019r fath yn gosod y llwybrau ar gyfer negodi didostur o dirwedd cyfalafiaeth, gan ddangos ffyrdd o \u2018fargeinio\u2019 \u00e2 chyfalaf er mwyn ffynnu (neu o leiaf oroesi) o fewn rhwymau ei galedi. P\u2019un a g\u00e2nt eu cyflwyno fel dyn cyffredin yn brwydro yn nannedd anfantais, neu\u2019r \u201cdyn cryf\u201d buddugoliaethus (neu elfennau o\u2019r ddau), mae gan bob \u2018cyfalafwr\u2019 asgell dde newydd nodedig fersiwn eu hun o\u2019r un cenhadaeth sylfaenol, sy\u2019n ddigrybwyll gosod cyfalaf ei hun fel y \u2018gelyn\u2019. Mae’n datgan, \u201cgall gofynion cyfalaf eich rhwygo’n ddarnau man, ond dilynwch fi a gallaf eich helpu i wneud y gorau ohono\u201d.\u2060 <\/span><\/p>\n Lle maent yn caffael dylanwad gwleidyddol, gellir cynllunio a mapio llwybrau tarw pellach, mwy eithafol, er mwyn helpu symud ymlaen yn y gymdeithas hon lle mae gofyn ffynnu neu farw. Y ffordd pennaf o wneud hyn yw trwy ddileu neu atal rhannau helaeth o’r ‘gystadleuaeth’ o’r farchnad, neu waredu y rhwystrau sefydliadol tybiedig i lwyddiant: mewnfudwyr, menywod, bradwyr yr asgell chwith, y wladwriaeth gymdeithasol, ac ati.\u2019<\/span><\/p>\n Nid oes gofyn datgan bod yr addewidion o iachawdwriaeth yma yn freuddwydion gwrach ar y cyfan. Ar sawl wedd, mae gwleidyddiaeth Reform ond yn fater o ddwys\u00e1u amrwd diwylliant Thatcheriaeth sydd eisoes, er mawr tristwch, yn dominyddu diwylliant modern Prydain: rhyddid ffug yr unigolyn, yn seiliedig ar fygu rhyddid unigol eraill, ac ar draul rhyddfreiniad gwirioneddol trwy gymundodaeth.<\/span><\/p>\n Mae Cymru wedi dioddef dirywiad economaidd-gymdeithasol ers degawdau, gyda dad-ddiwydiannu yn ildio i <\/span>holl ganlyniadau maleisus marchnadeiddio<\/span><\/a>. Prin yw\u2019r bywyd economaidd sydd ar \u00f4l y tu hwnt i waddol sefydliadol a sylfaen ddiwydiannol wan: cyrff cyhoeddus, y sector gwasanaethau a gorllewin gwyllt hunangyflogaeth \u2013 \u00e2 gweddillion gwladwriaeth gymdeithasol yn suddo o dan dilyw yr argyfyngau y mae gwaith ansicr a swyddi iselradd yn eu creu.<\/span><\/p>\n Nid yw cyfalafiaeth bellach yn ehangu trwy ffiniau gofodol newydd, ond trwy <\/span>ddatgymalu tiriogaethau cynhyrchu hesb y presennol, ac ailfeddiannu’r adfeilion<\/span><\/a>. Mae diffyg sofraniaeth economaidd Cymru yn ei gadael yn arbennig o agored i orfodi\u2019r ailgyfansoddi hwn arni. Rydym wedi gweld hen ddigon eisoes: perfeddwlad gweithgynhyrchu wedi’i thrawsnewid yn\u00a0 wasgarfa o warysau a chanolfannau galw, ei thrigolion yn cael eu cynnig fel <\/span>llafur rhad i\u2019w ymelwa arnynt<\/span><\/a>, ei <\/span>thir wedi’i feddiannu ar gyfer stoc tai preifat<\/span><\/a>.<\/span><\/p>\nRhaid deall poblogrwydd Reform fel ffenomen ‘gwrth-sefydliad’<\/strong><\/h4>\n
Y Gymru \u00f4l-ddiwydiannol yw\u2019r lle perffaith i wleidyddiaeth Reform bwrw gwreiddiau<\/strong><\/h4>\n
<\/p>\n