”Mae yna rywbeth ar droed” yw’r geiriau sydd yn crynhoi yr achlysur. Teimlad anhraethol na does modd ei fynegi mewn unrhyw dermau penodol, dim ond ei deimlo yn y fan a’r lle. Roedd ymhell dros fil o bobl wedi ymgynnull yn y Tramshed i wrando ar wledd o artistiaid yn canu dan y baneri #yesismore a #gellirgwell – gan annog pobl i siarad annibyniaeth Cymru.<\/p>\n
A siarad y gwnaethant; yn yr ennyd roedd rhywun yn camu oddi ar stryd i mewn i’r ynys amryliw, anarchaidd, roedd hi’n amhosibl peidio \u00e2 theimlo’r cyffro, a meddwl am yr hyn a allai fod. A’r hyn oedd fwyaf trawiadol oedd ystod o leisiau, acenion a delweddau; \u2018doedd annibyniaeth Gymreig erioed wedi edrych fel hyn o’r blaen.<\/p>\n
Mae’n anodd dychmygu noson a allai dynnu ynghyd talentau creadigol Los Blancos, GLC, Boy Azooga, Astroid Boys, Gwenno, Gruff Rhys, Cian Ciaran a \u2018Pop Dungeon’ Charlotte Chuch yn ogystal \u00e2’r beirdd Patrick Jones, Ali Zay ac Evrah Rose \u2013 a’r ffaith bod hynny yn digwydd dros IndyWales<\/em> yn gyforiog o symbolaeth, yn arbennig oherwydd mai cydweithrediad a chreadigrwydd o’r fath, a chyfuno talentau fel hyn sydd ei angen, os ydym am lywio Cymru i’r cyfeiriad cywir.<\/p>\n Roedd y drafodaeth oedd yn cael ei annog wedi cychwyn cyn y noson ei hun, ac roedd yr teimlad bod rhywbeth ar droed yn amlwg yn y ras am docynnau o flaen llaw. Roedd hyd yn oed son bod mam Charlotte Church yn cael hi’n amhosib cael gafael ar docyn.<\/p>\n Mae angen, wrth gwrs, beidio mynd dros ben llestri ynghylch digwyddiadau’r nos. Wedi’r cyfan, mae’n gwestiwn agored i ba raddau yr oedd pawb yn y gynulleidfa yno i gefnogi’r achos, neu hyd yn oed yn meddwl am annibyniaeth Cymru – a faint fydd wedi gadael gan synied ei bod hi’n amser iddyn nhw ei ystyried yn wirioneddol.<\/p>\n Fodd bynnag, nid oes modd gwadu pa mor bwerus ydyw i weld eiconau fel Charlotte Church yn cymryd safiad, ac annog inni feddwl o ddifri ynghylch pa mor hanfodol yw hi i ni herio’r strwythurau gwleidyddol sy’n ein rhwymo mewn ffyrdd dinistriol eto fyth.<\/p>\n Rhain yw’r bobl sy’n gosod drych ger ein bron ac yn helpu i ddiffinio’r adlewyrchiad a welwn. Ynddyn nhw, rydym yn gweld ein gobeithion a’n breuddwydion ac yn ynddyn nhw mae ein canfyddiad o’n hunain yn cael ei ailgreu’n barhaus.<\/p>\n Gymaint yn fwy pwerus yw eu gweithredoedd nhw, mewn byd lle welwn methdawlyr moesol yn y mwyafrif o’n gwleidyddion, sydd wedi hen anghofio sut i chwarae’r r\u00f4l honno mewn unrhyw ffordd; rydym yn gweld ffigurau sydd wedi pellhau ohonom, yn cylchdroi yn eu bydoedd bach nhw tu hwnt i realiti ein bywydau o ddydd i ddydd. Ymhellach, gwelwn grwp o bobl nad ydynt bellach yn gallu cynnig atebion inni mewn unrhyw ffyrdd argyhoeddiadol neu bwerus.<\/p>\n A dyna pam – llawn gymaint \u00e2 newid gwleidyddol – mae angen shifft ddiwylliannol arnom, lle mae’r rheini sydd \u00e2’r grym a hyder i ddychmygu realiti gwahanol – ein cantorion, ein beirdd, ein awduron \u2013 yn helpu arwain y ffordd.<\/p>\n Neithiwr, yn sefyll mewn perlewyg o flaen ein cerddorion mwyaf blaenllaw, ymhlith criw o bobl na fyswn erioed wedi tybio byddai’n ymgynnull ar gyfer noson fel hon, roedd hi’n anodd peidio \u00e2 theimlo bod y newid ar y ffordd.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ”Mae yna rywbeth ar droed” yw’r geiriau sydd yn crynhoi yr achlysur. Teimlad anhraethol na does modd ei fynegi mewn unrhyw dermau penodol, dim ond ei deimlo yn y fan … <\/p>\n